1710_5. Hadis
وَحَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ سَلاَّمٍ الْجُمَحِيُّ، حَدَّثَنَا الرَّبِيعُ يَعْنِي ابْنَ مُسْلِمٍ، ح وَحَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ، حَدَّثَنَا أَبِي ح، وَحَدَّثَنَا ابْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، كِلاَهُمَا عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ زِيَادٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِمِثْلِهِ .
Bize Abdurrahman b. Sellâm el-Cumahî anlattı; bize er-Rebî' —yani İbn Müslim— anlattı. (H) Bize Ubeydullah b. Muâz da anlattı; bize babam anlattı. (H) Bize İbn Beşşâr da anlattı; bize Muhammed b. Ca'fer anlattı. Her ikisi de Şu'be’den, Muhammed b. Ziyâd’dan; o Ebû Hüreyre’den; o da Peygamber [sallallâhu aleyhi ve sellem]’den bu (hadisin) bir benzerini naklettiler.