293_1. Hadis
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَزُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، وَإِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ إِسْحَاقُ أَخْبَرَنَا وَقَالَ الآخَرَانِ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنِ الأَسْوَدِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كَانَ إِحْدَانَا إِذَا كَانَتْ حَائِضًا أَمَرَهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَتَأْتَزِرُ بِإِزَارٍ ثُمَّ يُبَاشِرُهَا .
Ebu Bekir b. Ebi Şeybe, Züheyr b. Harb ve İshak b. İbrahim bize tahdis ettiler. İshak dedi ki: Bize [Cerir] haber verdi. Diğer ikisi dediler ki: Bize Cerir tahdis etti. [Cerir] Mansur'dan, [o] İbrahim'den, [o] Esved'den; [o da] Aişe'den [naklederek] rivayet etti. [Aişe] dedi ki: “Bizden biri hayızlı olduğu zaman, Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem ona emrederdi; o da bir izar (örtü) ile örtünürdü. Sonra [Resulullah] onunla mübaşeret ederdi (ten temasında bulunurdu).”