297_1. Hadis
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، قَالَ قَرَأْتُ عَلَى مَالِكٍ عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَمْرَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم إِذَا اعْتَكَفَ يُدْنِي إِلَىَّ رَأْسَهُ فَأُرَجِّلُهُ وَكَانَ لاَ يَدْخُلُ الْبَيْتَ إِلاَّ لِحَاجَةِ الإِنْسَانِ .
Yahyâ b. Yahyâ bize tahdis etti; dedi ki: Mâlik’e okudum; [o da] İbn Şihâb’dan; [o da] Urve’den; [o da] Amre’den; [o da] Âişe’den [naklederek] dedi ki: “Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem itikafa girdiği zaman başını bana yaklaştırırdı; ben de onu tarardım. O, insanlık ihtiyacı (tuvalet) dışında eve girmezdi.”