297_2. Hadis
وَحَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا لَيْثٌ، ح وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رُمْحٍ، قَالَ أَخْبَرَنَا اللَّيْثُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُرْوَةَ، وَعَمْرَةَ بِنْتِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، أَنَّ عَائِشَةَ، زَوْجَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَتْ إِنْ كُنْتُ لأَدْخُلُ الْبَيْتَ لِلْحَاجَةِ وَالْمَرِيضُ فِيهِ فَمَا أَسْأَلُ عَنْهُ إِلاَّ وَأَنَا مَارَّةٌ وَإِنْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لَيُدْخِلُ عَلَىَّ رَأْسَهُ وَهُوَ فِي الْمَسْجِدِ فَأُرَجِّلُهُ وَكَانَ لاَ يَدْخُلُ الْبَيْتَ إِلاَّ لِحَاجَةٍ إِذَا كَانَ مُعْتَكِفًا . وَقَالَ ابْنُ رُمْحٍ إِذَا كَانُوا مُعْتَكِفِينَ .
Kuteybe b. Saîd bize tahdis etti; [o da] Leys bize tahdis etti. (H) Ve Muhammed b. Rumh bize tahdis etti; dedi ki: Leys bize haber verdi; [o da] İbn Şihâb’dan; [o da] Urve ve Amre bint Abdurrahman’dan [naklederek]; Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem’in eşi Âişe dedi ki: “Ben, içinde hasta bulunduğu halde [insanlık] ihtiyacı[m] için eve girerdim; ancak geçerken [onun halini] sorardım. Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem mescitte iken başını bana uzatırdı; ben de onu tarardım. O, itikafta olduğu zaman bir ihtiyaç dışında eve girmezdi.” İbn Rumh dedi ki: “[Rivayeti] ‘İtikafta oldukları zaman’ [şeklindedir].”