314_2. Hadis
حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ مُوسَى الرَّازِيُّ، وَسَهْلُ بْنُ عُثْمَانَ، وَأَبُو كُرَيْبٍ - وَاللَّفْظُ لأَبِي كُرَيْبٍ - قَالَ سَهْلٌ حَدَّثَنَا وَقَالَ الآخَرَانِ، أَخْبَرَنَا ابْنُ أَبِي زَائِدَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ مُصْعَبِ بْنِ شَيْبَةَ، عَنْ مُسَافِعِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ امْرَأَةً، قَالَتْ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم هَلْ تَغْتَسِلُ الْمَرْأَةُ إِذَا احْتَلَمَتْ وَأَبْصَرَتِ الْمَاءَ فَقَالَ " نَعَمْ " . فَقَالَتْ لَهَا عَائِشَةُ تَرِبَتْ يَدَاكِ وَأُلَّتْ . قَالَتْ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " دَعِيهَا وَهَلْ يَكُونُ الشَّبَهُ إِلاَّ مِنْ قِبَلِ ذَلِكِ إِذَا عَلاَ مَاؤُهَا مَاءَ الرَّجُلِ أَشْبَهَ الْوَلَدُ أَخْوَالَهُ وَإِذَا عَلاَ مَاءُ الرَّجُلِ مَاءَهَا أَشْبَهَ أَعْمَامَهُ " .
İbrahim b. Mûsâ er-Râzî, Sehl b. Osmân ve Ebû Küreyb bize tahdis etti; -lafız Ebû Küreyb’indir- Sehl: “Bize tahdis etti” dedi; diğer ikisi ise: “İbn Ebî Zâide bize haber verdi” dedi; [o da] babasından; [o da] Mus‘ab b. Şeybe’den; [o da] Müsâfi‘ b. Abdullah’tan; [o da] Urve b. Zübeyr’den; [o da] Âişe’den [naklederek] dedi ki: Bir kadın Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem’e: “Kadın ihtilam olup suyu (ıslaklığı) gördüğü zaman gusletmesi gerekir mi?” dedi. [Resulullah]: “Evet” buyurdu. Bunun üzerine Âişe ona: “Ellerin toprağa bulansın ve dert göresin!” dedi. [Âişe] dedi ki: Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: “Onu bırak! Benzerlik bundan başka bir şeyden mi olur? Kadının suyu erkeğin suyuna üstün gelirse, çocuk dayılarına benzer. Erkeğin suyu onun (kadının) suyuna üstün gelirse, [çocuk] amcalarına benzer.”