334_2. Hadis
وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَلَمَةَ الْمُرَادِيُّ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ، عَنْ عَمْرِو بْنِ الْحَارِثِ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ، وَعَمْرَةَ بِنْتِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ عَائِشَةَ، زَوْجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّ أُمَّ حَبِيبَةَ بِنْتَ جَحْشٍ - خَتَنَةَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَتَحْتَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ - اسْتُحِيضَتْ سَبْعَ سِنِينَ فَاسْتَفْتَتْ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي ذَلِكَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنَّ هَذِهِ لَيْسَتْ بِالْحَيْضَةِ وَلَكِنَّ هَذَا عِرْقٌ فَاغْتَسِلِي وَصَلِّي " . قَالَتْ عَائِشَةُ فَكَانَتْ تَغْتَسِلُ فِي مِرْكَنٍ فِي حُجْرَةِ أُخْتِهَا زَيْنَبَ بِنْتِ جَحْشٍ حَتَّى تَعْلُوَ حُمْرَةُ الدَّمِ الْمَاءَ . قَالَ ابْنُ شِهَابٍ فَحَدَّثْتُ بِذَلِكَ أَبَا بَكْرِ بْنَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْحَارِثِ بْنِ هِشَامٍ فَقَالَ يَرْحَمُ اللَّهُ هِنْدًا لَوْ سَمِعَتْ بِهَذِهِ الْفُتْيَا وَاللَّهِ إِنْ كَانَتْ لَتَبْكِي لأَنَّهَا كَانَتْ لاَ تُصَلِّي .
Muhammed b. Seleme el-Murâdî bize tahdis etti; Abdullah b. Vehb bize tahdis etti; [o da] Amr b. el-Hâris’ten; [o da] İbn Şihâb’dan; [o da] Urve b. Zübeyr’den ve Amre bint Abdurrahman’dan; [onlar da] Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem’in eşi Âişe’den [naklederek] dedi ki: Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem’in baldızı ve Abdurrahman b. Avf’ın nikahı altında olan Ümmü Habîbe bint Cahş yedi sene istihaze oldu. Bu hususta Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem’den fetva istedi. Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem buyurdu ki: “Şüphesiz bu hayız değildir; lakin bu bir damardır. Yıkan ve namaz kıl.” Âişe dedi ki: “O, kız kardeşi Zeyneb bint Cahş’ın odasında bir leğende yıkanırdı; hatta kanın kırmızılığı suyun üzerine çıkardı.” İbn Şihâb dedi ki: “Bunu Ebû Bekr b. Abdurrahman b. Hâris b. Hişâm’a anlattım. Dedi ki: ‘Allah Hind’e rahmet etsin! Keşke bu fetvayı duysaydı! Vallahi o, namaz kılamadığı için ağlardı.’”