348_2. Hadis
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَمْرِو بْنِ عَبَّادِ بْنِ جَبَلَةَ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي عَدِيٍّ، ح وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنِي وَهْبُ بْنُ جَرِيرٍ، كِلاَهُمَا عَنْ شُعْبَةَ، عَنْ قَتَادَةَ، بِهَذَا الإِسْنَادِ مِثْلَهُ غَيْرَ أَنَّ فِي حَدِيثِ شُعْبَةَ " ثُمَّ اجْتَهَدَ " وَلَمْ يَقُلْ " وَإِنْ لَمْ يُنْزِلْ " .
Muhammed b. Amr b. Abbâd b. Cebele bize tahdis etti; Muhammed b. Ebî Adî bize tahdis etti. (H) Ve Muhammed b. el-Müsennâ bize tahdis etti; Vehb b. Cerîr bana tahdis etti; her ikisi de Şu‘be’den; [o da] Katâde’den; bu isnatla bunun benzerini [naklettiler]. Ancak Şu‘be hadisinde: “Sonra çabaladı” [ifadesi vardır] ve “velev ki meni indirmemiş olsun” demedi.