1714_2. Hadis
وَحَدَّثَنَاهُ مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ، وَأَبُو كُرَيْبٍ كِلاَهُمَا عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ، وَوَكِيعٍ ح وَحَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، أَخْبَرَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ مُحَمَّدٍ، ح وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي فُدَيْكٍ، أَخْبَرَنَا الضَّحَّاكُ، - يَعْنِي ابْنَ عُثْمَانَ - كُلُّهُمْ عَنْ هِشَامٍ، بِهَذَا الإِسْنَادِ .
Bunu bize Muhammed b. Abdullah b. Nümeyr ve Ebû Küreyb de anlattılar; her ikisi de Abdullah b. Nümeyr ve Vekî’den naklettiler. (H) Bize Yahyâ b. Yahyâ da anlattı; bize Abdülaziz b. Muhammed haber verdi. (H) Bize Muhammed b. Râfi' de anlattı; bize İbn Ebî Füdeyk anlattı; bize ez-Zahhâk —yani İbn Osman— haber verdi. Hepsi de Hişâm’dan bu isnad ile (bir önceki) hadisin bir benzerini naklettiler.