1714_3. Hadis
وَحَدَّثَنَا عَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ جَاءَتْ هِنْدٌ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَاللَّهِ مَا كَانَ عَلَى ظَهْرِ الأَرْضِ أَهْلُ خِبَاءٍ أَحَبَّ إِلَىَّ مِنْ أَنْ يُذِلَّهُمُ اللَّهُ مِنْ أَهْلِ خِبَائِكَ وَمَا عَلَى ظَهْرِ الأَرْضِ أَهْلُ خِبَاءٍ أَحَبَّ إِلَىَّ مِنْ أَنْ يُعِزَّهُمُ اللَّهُ مِنْ أَهْلِ خِبَائِكَ . فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " وَأَيْضًا وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ " . ثُمَّ قَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ أَبَا سُفْيَانَ رَجُلٌ مُمْسِكٌ فَهَلْ عَلَىَّ حَرَجٌ أَنْ أُنْفِقَ عَلَى عِيَالِهِ مِنْ مَالِهِ بِغَيْرِ إِذْنِهِ فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " لاَ حَرَجَ عَلَيْكِ أَنْ تُنْفِقِي عَلَيْهِمْ بِالْمَعْرُوفِ " .
Bize Abd b. Humeyd anlattı; bize Abdürrezzâk haber verdi; bize Ma'mer, Zührî’den; o Urve’den; o da Âişe’den [naklederek şunu] bildirdi: Hind, Peygamber [sallallâhu aleyhi ve sellem]’e gelip: ‘Ey Allah’ın Resulü! Vallahi yeryüzünde, Allah’ın zelil kılması bana senin ev halkının zelil olmasından daha sevimli gelen bir ev halkı yoktu. [Fakat şimdi] yeryüzünde, Allah’ın aziz kılması bana senin ev halkının aziz olmasından daha sevimli gelen bir ev halkı da yoktur’ dedi. Peygamber [sallallâhu aleyhi ve sellem] de: ‘Daha da artacak (bu sevgin daha da pekişecek)! Canım elinde olana yemin ederim ki [durum böyledir]’ buyurdu. Sonra Hind: ‘Ey Allah’ın Resulü! Şüphesiz Ebû Süfyân eli sıkı (cimri) bir adamdır. Onun haberi olmadan malından ailesine harcama yapmamda bana bir vebal var mı?’ diye sordu. Peygamber [sallallâhu aleyhi ve sellem] de: ‘Onlara örfe uygun (normal ölçülerde) harcama yapmanda sana bir vebal yoktur’ buyurdu.