1714_4. Hadis
حَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَنَا ابْنُ أَخِي الزُّهْرِيِّ، عَنْ عَمِّهِ، أَخْبَرَنِي عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ، أَنَّ عَائِشَةَ، قَالَتْ جَاءَتْ هِنْدٌ بِنْتُ عُتْبَةَ بْنِ رَبِيعَةَ فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَاللَّهِ مَا كَانَ عَلَى ظَهْرِ الأَرْضِ خِبَاءٌ أَحَبَّ إِلَىَّ مِنْ أَنْ يَذِلُّوا مِنْ أَهْلِ خِبَائِكَ وَمَا أَصْبَحَ الْيَوْمَ عَلَى ظَهْرِ الأَرْضِ خِبَاءٌ أَحَبَّ إِلَىَّ مِنْ أَنْ يَعِزُّوا مِنْ أَهْلِ خِبَائِكَ . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " وَأَيْضًا وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ " . ثُمَّ قَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ أَبَا سُفْيَانَ رَجُلٌ مِسِّيكٌ فَهَلْ عَلَىَّ حَرَجٌ مِنْ أَنْ أُطْعِمَ مِنَ الَّذِي لَهُ عِيَالَنَا فَقَالَ لَهَا " لاَ إِلاَّ بِالْمَعْرُوفِ " .
Bize Züheyr b. Harb anlattı; bize Yakub b. İbrâhîm anlattı; bize Zührî’nin yeğeni amcasından nakletti; [o] bana Urve b. ez-Zübeyr’in bildirdiğini; [o da] Âişe’den [naklederek şunu] bildirdi: Hind bint Utbe b. Rebî'a gelip: ‘Ey Allah’ın Resulü! Vallahi yeryüzünde senin ev halkından daha fazla zelil olmasını istediğim hiçbir ev halkı (çadır halkı) yoktu. Fakat bugün yeryüzünde senin ev halkından daha fazla aziz olmasını istediğim hiçbir ev halkı (çadır halkı) yoktur’ dedi. Resulullah [sallallâhu aleyhi ve sellem] de: ‘Daha da artacak! Canım elinde olana yemin ederim ki [durum böyledir]’ buyurdu. Sonra Hind: ‘Ey Allah’ın Resulü! Şüphesiz Ebû Süfyân eli sıkı (cimri) bir adamdır. Onun malından ailemize yedirmemde (harcamamda) bana bir vebal var mı?’ diye sordu. [Peygamberimiz] ona: ‘Örfe uygun (normal ölçülerde) olanı hariç, hayır [yoktur/vebal yoktur]’ buyurdu.