1751_3. Hadis
وَحَدَّثَنَا أَبُو الطَّاهِرِ، وَحَرْمَلَةُ، - وَاللَّفْظُ لَهُ - أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ، قَالَ سَمِعْتُ مَالِكَ بْنَ أَنَسٍ، يَقُولُ حَدَّثَنِي يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، عَنْ عُمَرَ بْنِ كَثِيرِ بْنِ أَفْلَحَ، عَنْ أَبِي مُحَمَّدٍ، مَوْلَى أَبِي قَتَادَةَ عَنْ أَبِي قَتَادَةَ، قَالَ خَرَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَامَ حُنَيْنٍ فَلَمَّا الْتَقَيْنَا كَانَتْ لِلْمُسْلِمِينَ جَوْلَةٌ . قَالَ فَرَأَيْتُ رَجُلاً مِنَ الْمُشْرِكِينَ قَدْ عَلاَ رَجُلاً مِنَ الْمُسْلِمِينَ فَاسْتَدَرْتُ إِلَيْهِ حَتَّى أَتَيْتُهُ مِنْ وَرَائِهِ فَضَرَبْتُهُ عَلَى حَبْلِ عَاتِقِهِ وَأَقْبَلَ عَلَىَّ فَضَمَّنِي ضَمَّةً وَجَدْتُ مِنْهَا رِيحَ الْمَوْتِ ثُمَّ أَدْرَكَهُ الْمَوْتُ فَأَرْسَلَنِي فَلَحِقْتُ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ فَقَالَ مَا لِلنَّاسِ فَقُلْتُ أَمْرُ اللَّهِ . ثُمَّ إِنَّ النَّاسَ رَجَعُوا وَجَلَسَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم . فَقَالَ " مَنْ قَتَلَ قَتِيلاً لَهُ عَلَيْهِ بَيِّنَةٌ فَلَهُ سَلَبُهُ " . قَالَ فَقُمْتُ فَقُلْتُ مَنْ يَشْهَدُ لِي ثُمَّ جَلَسْتُ ثُمَّ قَالَ مِثْلَ ذَلِكَ فَقَالَ فَقُمْتُ فَقُلْتُ مَنْ يَشْهَدُ لِي ثُمَّ جَلَسْتُ ثُمَّ قَالَ ذَلِكَ الثَّالِثَةَ فَقُمْتُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَا لَكَ يَا أَبَا قَتَادَةَ " . فَقَصَصْتُ عَلَيْهِ الْقِصَّةَ فَقَالَ رَجُلٌ مِنَ الْقَوْمِ صَدَقَ يَا رَسُولَ اللَّهِ سَلَبُ ذَلِكَ الْقَتِيلِ عِنْدِي فَأَرْضِهِ مِنْ حَقِّهِ . وَقَالَ أَبُو بَكْرٍ الصِّدِّيقُ لاَهَا اللَّهِ إِذًا لاَ يَعْمِدُ إِلَى أَسَدٍ مِنْ أُسُدِ اللَّهِ يُقَاتِلُ عَنِ اللَّهِ وَعَنْ رَسُولِهِ فَيُعْطِيكَ سَلَبَهُ . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " صَدَقَ فَأَعْطِهِ إِيَّاهُ " . فَأَعْطَانِي قَالَ فَبِعْتُ الدِّرْعَ فَابْتَعْتُ بِهِ مَخْرَفًا فِي بَنِي سَلِمَةَ فَإِنَّهُ لأَوَّلُ مَالٍ تَأَثَّلْتُهُ فِي الإِسْلاَمِ . وَفِي حَدِيثِ اللَّيْثِ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ كَلاَّ لاَ يُعْطِيهِ أُضَيْبِعَ مِنْ قُرَيْشٍ وَيَدَعُ أَسَدًا مِنْ أُسُدِ اللَّهِ . وَفِي حَدِيثِ اللَّيْثِ لأَوَّلُ مَالٍ تَأَثَّلْتُهُ .
Ve bize Ebu't-Tâhir ve Harmele anlattı -lafız Harmele'ye aittir-. Bize Abdullah b. Vehb haber verdi; dedi ki: Mâlik b. Enes'i şöyle derken işittim: Bana Yahyâ b. Saîd anlattı; Ömer b. Kesîr b. Eflah'tan; Ebu Katâde'nin azatlısı Ebu Muhammed'den; Ebu Katâde'den; dedi ki: Huneyn yılında Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem ile beraber [savaşa] çıktık. Karşılaştığımızda Müslümanlarda bir dağılma oldu. Dedi ki: Müşriklerden bir adamın, Müslümanlardan birinin üzerine çıktığını gördüm. Hemen ona doğru dolandım ve arkasından gelerek omuz başına bir kılıç darbesi vurdum. [Müşrik] üzerime atıldı ve beni öyle bir sıktı ki ölümün kokusunu duydum. Sonra ona ölüm yetişti ve beni bıraktı. [O sırada] Ömer b. el-Hattâb'a yetiştim ve: “İnsanlara ne oluyor?” dedi. Ben de: “Allah'ın emri” dedim. Sonra insanlar geri döndüler ve Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem oturdu. Buyurdu ki: “Kim birini öldürür de buna dair bir delili olursa, teçhizatı onundur.” Dedi ki: Ayağa kalktım ve: “Bana kim şahitlik eder?” dedim, sonra oturdum. Sonra (Resulullah) aynısını söyledi. Yine ayağa kalktım ve: “Bana kim şahitlik eder?” dedim, sonra oturdum. Sonra bunu üçüncü kez söyledi; ben yine kalktım. Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem: “Sana ne oldu ey Ebu Katâde?” buyurdu. Ben de başımdan geçen kıssayı O'na anlattım. Cemaatten bir adam: “Doğru söyledi ey Allah'ın Resulü! O öldürülenin teçhizatı bendedir; onun hakkı konusunda onu razı et” dedi. Ebu Bekr es-Sıddîk: “Hayır, Allah'a yemin olsun ki; Allah ve Resulü yolunda savaşan Allah'ın aslanlarından bir aslana [ait olanı alıp] onun teçhizatını sana vermez!” dedi. Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem: “Doğru söyledi; onu ona ver” buyurdu. O da onu bana verdi. Dedi ki: O zırhı sattım ve onunla Benî Selime [yurdunda] bir bahçe satın aldım. İşte bu, İslam'da edindiğim ilk malımdır. Leys'in hadisinde Ebu Bekr şöyle demiştir: “Asla! Kureyş'ten bir sırtlan yavrusuna verip de Allah'ın aslanlarından bir aslanı terk etmez!” Leys'in hadisinde ayrıca: “Edindiğim ilk maldır” [ifadesi geçer].