1769_3. Hadis
حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ، عَنْ هِشَامٍ، أَخْبَرَنِي أَبِي، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ سَعْدًا، قَالَ وَتَحَجَّرَ كَلْمُهُ لِلْبُرْءِ فَقَالَ اللَّهُمَّ إِنَّكَ تَعْلَمُ أَنْ لَيْسَ أَحَدٌ أَحَبَّ إِلَىَّ أَنْ أُجَاهِدَ فِيكَ مِنْ قَوْمٍ كَذَّبُوا رَسُولَكَ صلى الله عليه وسلم وَأَخْرَجُوهُ اللَّهُمَّ فَإِنْ كَانَ بَقِيَ مِنْ حَرْبِ قُرَيْشٍ شَىْءٌ فَأَبْقِنِي أُجَاهِدْهُمْ فِيكَ اللَّهُمَّ فَإِنِّي أَظُنُّ أَنَّكَ قَدْ وَضَعْتَ الْحَرْبَ بَيْنَنَا وَبَيْنَهُمْ فَإِنْ كُنْتَ وَضَعْتَ الْحَرْبَ بَيْنَنَا وَبَيْنَهُمْ فَافْجُرْهَا وَاجْعَلْ مَوْتِي فِيهَا . فَانْفَجَرَتْ مِنْ لَبَّتِهِ فَلَمْ يَرُعْهُمْ - وَفِي الْمَسْجِدِ مَعَهُ خَيْمَةٌ مِنْ بَنِي غِفَارٍ - إِلاَّ وَالدَّمُ يَسِيلُ إِلَيْهِمْ فَقَالُوا يَا أَهْلَ الْخَيْمَةِ مَا هَذَا الَّذِي يَأْتِينَا مِنْ قِبَلِكُمْ فَإِذَا سَعْدٌ جُرْحُهُ يَغِذُّ دَمًا فَمَاتَ مِنْهَا .
Bize Ebu Küreyb anlattı; bize İbn Nümeyr anlattı; Hişâm'dan; babasından; Âişe'den [naklen]. Sa'd'ın yarası iyileşmek üzere kabuk bağlayınca şöyle dua etti: “Allah'ım! Sen biliyorsun ki; Senin yolunda, Resulü'nü yalanlayan ve O'nu yurdundan çıkaran bir kavme karşı cihad etmek kadar bana sevimli gelen başka bir şey yoktur. Allah'ım! Eğer Kureyş ile yapılacak savaşlardan geriye bir şey kaldıysa, Senin yolunda onlarla cihad etmem için beni yaşat. Allah'ım! Eğer bizimle onlar arasındaki savaşı bitirdiysen, şu yaramı tekrar aç ve ölümümü ondan eyle!” Bunun üzerine yarası göğüs boşluğundan açıldı. Mescidde onunla beraber Benî Gıfâr'dan birilerinin çadırı vardı; kanın kendilerine doğru akması onları korkuttu. “Ey çadır halkı! Sizin tarafınızdan bize gelen bu şey nedir?” dediler. Bir de baktılar ki Sa'd'ın yarası kan akıtıyor. [Sa'd] bu sebeple vefat etti.