1772_1. Hadis
حَدَّثَنَا شَيْبَانُ بْنُ فَرُّوخَ، حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ، - يَعْنِي ابْنَ الْمُغِيرَةِ - حَدَّثَنَا حُمَيْدُ، بْنُ هِلاَلٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُغَفَّلٍ، قَالَ أَصَبْتُ جِرَابًا مِنْ شَحْمٍ يَوْمَ خَيْبَرَ - قَالَ - فَالْتَزَمْتُهُ فَقُلْتُ لاَ أُعْطِي الْيَوْمَ أَحَدًا مِنْ هَذَا شَيْئًا - قَالَ - فَالْتَفَتُّ فَإِذَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مُتَبَسِّمًا .
Bize Şeybân b. Ferrûh anlattı; bize Süleyman -yani İbnü'l-Mugîre- anlattı; bize Humeyd b. Hilâl anlattı; Abdullah b. Mugaffel'den; dedi ki: Hayber günü bir torba iç yağı ele geçirdim. Ona sımsıkı sarıldım ve: “Bugün bundan kimseye bir şey vermeyeceğim” dedim. Arkama dönüp bakınca bir de ne göreyim; Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem gülümsüyordu!