1791. Hadis
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ بْنِ قَعْنَبٍ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ، عَنْ ثَابِتٍ، عَنْ أَنَسٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كُسِرَتْ رَبَاعِيَتُهُ يَوْمَ أُحُدٍ وَشُجَّ فِي رَأْسِهِ فَجَعَلَ يَسْلُتُ الدَّمَ عَنْهُ وَيَقُولُ " كَيْفَ يُفْلِحُ قَوْمٌ شَجُّوا نَبِيَّهُمْ وَكَسَرُوا رَبَاعِيَتَهُ وَهُوَ يَدْعُوهُمْ إِلَى اللَّهِ " . فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ { لَيْسَ لَكَ مِنَ الأَمْرِ شَىْءٌ}
Bize Abdullah b. Mesleme b. Ka'neb anlattı; bize Hammâd b. Seleme anlattı; Sâbit'den; Enes'den [naklen]: Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem'in Uhud günü ön dişi kırıldı ve başı yarıldı. [Nebi] bir yandan kanı siliyor bir yandan da şöyle diyordu: “Kendilerini Allah'a davet ettiği halde peygamberlerinin başını yaran ve ön dişini kıran bir kavim nasıl kurtuluş bulur?” Bunun üzerine Allah azze ve celle şu ayeti indirdi: { لَيْسَ لَكَ مِنَ الأَمْرِ شَىْءٌ } “Senin bu işte hiçbir yetkin yoktur...”