1797_1. Hadis
حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ، عَنِ الأَسْوَدِ بْنِ قَيْسٍ، أَنَّهُ سَمِعَ جُنْدُبًا، يَقُولُ أَبْطَأَ جِبْرِيلُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ الْمُشْرِكُونَ قَدْ وُدِّعَ مُحَمَّدٌ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ { وَالضُّحَى * وَاللَّيْلِ إِذَا سَجَى * مَا وَدَّعَكَ رَبُّكَ وَمَا قَلَى}
Bize İshâk b. İbrâhîm anlattı; bize Süfyân haber verdi; el-Esved b. Kays'tan; o Cündüb'ü şöyle derken işitmiş: Cebrail, Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem'e gelmekte gecikti. Bunun üzerine müşrikler: “Muhammed terk edildi!” dediler. Bunun üzerine Allah azze ve celle şu ayetleri indirdi: { وَالضُّحَى. وَاللَّيْلِ إِذَا سَجَى. مَا وَدَّعَكَ رَبُّكَ وَمَا قَلَى } “Kuşluk vaktine ve sükuna erdiğinde geceye yemin olsun ki; Rabbin seni ne terk etti ne de sana darıldı.”