1816. Hadis
حَدَّثَنَا أَبُو عَامِرٍ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ بَرَّادٍ الأَشْعَرِيُّ، وَمُحَمَّدُ بْنُ الْعَلاَءِ الْهَمْدَانِيُّ، - وَاللَّفْظُ لأَبِي عَامِرٍ - قَالاَ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، عَنْ بُرَيْدِ بْنِ أَبِي بُرْدَةَ، عَنْ أَبِي بُرْدَةَ، عَنْ أَبِي مُوسَى، قَالَ خَرَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي غَزَاةٍ وَنَحْنُ سِتَّةُ نَفَرٍ بَيْنَنَا بَعِيرٌ نَعْتَقِبُهُ - قَالَ - فَنَقِبَتْ أَقْدَامُنَا فَنَقِبَتْ قَدَمَاىَ وَسَقَطَتْ أَظْفَارِي فَكُنَّا نَلُفُّ عَلَى أَرْجُلِنَا الْخِرَقَ فَسُمِّيَتْ غَزْوَةَ ذَاتِ الرِّقَاعِ لِمَا كُنَّا نُعَصِّبُ عَلَى أَرْجُلِنَا مِنَ الْخِرَقِ . قَالَ أَبُو بُرْدَةَ فَحَدَّثَ أَبُو مُوسَى بِهَذَا الْحَدِيثِ ثُمَّ كَرِهَ ذَلِكَ . قَالَ كَأَنَّهُ كَرِهَ أَنْ يَكُونَ شَيْئًا مِنْ عَمَلِهِ أَفْشَاهُ . قَالَ أَبُو أُسَامَةَ وَزَادَنِي غَيْرُ بُرَيْدٍ وَاللَّهُ يَجْزِي بِهِ .
Bize Ebu Âmir Abdullah b. Berrâd el-Eş'arî ve Muhammed b. el-Alâ el-Hemedânî anlattı -lafız Ebu Âmir'indir-. Dediler ki: Bize Ebu Üsâme anlattı; Büreyd b. Ebî Bürde'den; Ebu Bürde'den; Ebu Mûsâ'dan [naklen]; dedi ki: Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem ile beraber bir gazveye çıktık. Biz altı kişiydik, aramızda sırayla bindiğimiz bir deve vardı. Ayaklarımız yaralandı; benim de iki ayağım yaralandı ve tırnaklarım düştü. Biz de ayaklarımıza bez parçaları sarıyorduk. Ayaklarımıza bez parçaları sardığımız için bu gazveye ‘Zâtü'r-Rikâ’’ gazvesi denildi. Ebu Bürde dedi ki: Ebu Mûsâ bu hadisi anlattı ancak sonra bundan hoşlanmadı. Sanki yaptığı bir ameli ifşa etmiş olmaktan hoşlanmamıştı. Ebu Üsâme dedi ki: Büreyd dışındaki raviler bana şunu eklediler: “Allah onun karşılığını verecektir.”