1868_2. Hadis
وَحَدَّثَنَاهُ أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ إِدْرِيسَ، وَعَبْدُ الرَّحِيمِ بْنُ، سُلَيْمَانَ ح وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ، - يَعْنِي الثَّقَفِيَّ - جَمِيعًا عَنْ عُبَيْدِ، اللَّهِ بِهَذَا الإِسْنَادِ غَيْرَ أَنَّ فِي حَدِيثِهِمْ وَأَنَا ابْنُ أَرْبَعَ عَشْرَةَ سَنَةً فَاسْتَصْغَرَنِي .
Bunu bize Ebu Bekr b. Ebî Şeybe anlattı; bize Abdullah b. İdrîs ve Abdürrahîm b. Süleyman anlattı. Ve bize Muhammed b. el-Müsennâ anlattı; bize Abdülvehhâb -yani es-Sekafî- anlattı. Hepsi Ubeydullah'tan; bu isnad ile [naklettiler]. Ancak onların hadisinde: “Ben on dört yaşındayken, beni küçük buldu” ifadesi geçmektedir.