1911_1. Hadis
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي سُفْيَانَ، عَنْ جَابِرٍ، قَالَ كُنَّا مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فِي غَزَاةٍ فَقَالَ " إِنَّ بِالْمَدِينَةِ لَرِجَالاً مَا سِرْتُمْ مَسِيرًا وَلاَ قَطَعْتُمْ وَادِيًا إِلاَّ كَانُوا مَعَكُمْ حَبَسَهُمُ الْمَرَضُ " .
Bize Osmân b. Ebî Şeybe anlattı; bize Cerîr, el-A'meş’ten; o Ebû Süfyân’dan; o da Câbir’den [naklederek] bildirdi; [Câbir] dedi ki: Bir gazve (savaş) yolunda Peygamber [sallallâhu aleyhi ve sellem] ile beraberdik. [Efendimiz] şöyle buyurdu: “Medine’de öyle adamlar vardır ki, siz herhangi bir yol katetmediniz ve herhangi bir vadiyi geçmediniz ki, onlar sizinle beraber olmasınlar. [Sadece] hastalık onları [Medine’de] kalmaya mecbur etti.”