1912_3. Hadis
وَحَدَّثَنَاهُ مُحَمَّدُ بْنُ رُمْحِ بْنِ الْمُهَاجِرِ، وَيَحْيَى بْنُ يَحْيَى، قَالاَ أَخْبَرَنَا اللَّيْثُ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، عَنِ ابْنِ حَبَّانَ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، عَنْ خَالَتِهِ أُمِّ حَرَامٍ بِنْتِ مِلْحَانَ، أَنَّهَا قَالَتْ نَامَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَوْمًا قَرِيبًا مِنِّي ثُمَّ اسْتَيْقَظَ يَتَبَسَّمُ - قَالَتْ - فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا أَضْحَكَكَ قَالَ " نَاسٌ مِنْ أُمَّتِي عُرِضُوا عَلَىَّ يَرْكَبُونَ ظَهْرَ هَذَا الْبَحْرِ الأَخْضَرِ " . ثُمَّ ذَكَرَ نَحْوَ حَدِيثِ حَمَّادِ بْنِ زَيْدٍ .
Bize onu Muhammed b. Rumh b. el-Muhâcir ve Yahyâ b. Yahyâ da anlattılar. [Ravi] dediler ki: Bize el-Leys, Yahyâ b. Saîd’den; o İbn Hibbân’dan (Muhammed b. Yahyâ b. Hibbân); o Enes b. Mâlik’ten; o da teyzesi Ümmü Harâm bint Milhân’dan [naklederek] bildirdi; [Ümmü Harâm] şöyle dedi: Bir gün Resulullah [sallallâhu aleyhi ve sellem] yanımda (bir yerlerde) uyudu; sonra tebessüm ederek uyandı. Ben: ‘Ey Allah’ın Resulü! Seni güldüren nedir?’ diye sordum. [Efendimiz]: “Ümmetimden bir takım insanların şu yeşil denizin sırtında binerken bana gösterildiler” buyurdu. Sonra [ravi] Hammâd b. Zeyd’in hadisi gibi [hadiseyi başından sonuna kadar] zikretti.