1929_3. Hadis
وَحَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ الْعَنْبَرِيُّ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ، أَبِي السَّفَرِ عَنِ الشَّعْبِيِّ، عَنْ عَدِيِّ بْنِ حَاتِمٍ، قَالَ سَأَلْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنِ الْمِعْرَاضِ فَقَالَ " إِذَا أَصَابَ بِحَدِّهِ فَكُلْ وَإِذَا أَصَابَ بِعَرْضِهِ فَقَتَلَ فَإِنَّهُ وَقِيذٌ فَلاَ تَأْكُلْ " . وَسَأَلْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنِ الْكَلْبِ فَقَالَ " إِذَا أَرْسَلْتَ كَلْبَكَ وَذَكَرْتَ اسْمَ اللَّهِ فَكُلْ فَإِنْ أَكَلَ مِنْهُ فَلاَ تَأْكُلْ فَإِنَّهُ إِنَّمَا أَمْسَكَ عَلَى نَفْسِهِ " . قُلْتُ فَإِنْ وَجَدْتُ مَعَ كَلْبِي كَلْبًا آخَرَ فَلاَ أَدْرِي أَيُّهُمَا أَخَذَهُ قَالَ " فَلاَ تَأْكُلْ فَإِنَّمَا سَمَّيْتَ عَلَى كَلْبِكَ وَلَمْ تُسَمِّ عَلَى غَيْرِهِ " .
Bize Ubeydullâh b. Muâz el-Anberî anlattı; bize babam anlattı; bize Şu'be, Abdullâh b. Ebî's-Sefer’den; o eş-Şa'bî’den; o da Adî b. Hâtim’den [naklederek] bildirdi; [Adî] şöyle dedi: Resulullah [sallallâhu aleyhi ve sellem]’e ucu sivri değnek (mi'râd) hakkında sordum. Şöyle buyurdu: “Eğer [avı] sivri tarafıyla vurursa ye; eğer yan tarafıyla vurup da [av] ölürse o Vakîz (darbeyle öldürülmüş hayvan)dır; onu yeme!” Resulullah [sallallâhu aleyhi ve sellem]’e [avcı] köpeği [hakkında da] sordum. Şöyle buyurdu: “Köpeğini saldığında ve Allah’ın adını andığında [tuttuğunu] ye. Ancak o [avdan] yerse yeme; zira o [avı] sadece kendisi için tutmuştur.” [Adî] ‘Kendi köpeğimin yanında başka bir köpek bulursam ve hangisinin onu yakaladığını bilmezsem [ne yapayım]?’ diye sordum. [Efendimiz]: “Yeme; zira sen sadece kendi köpeğinin üzerine Allah’ın adını andın, başkasının üzerine anmadın” buyurdu.