1939. Hadis
وَحَدَّثَنِي أَحْمَدُ بْنُ يُوسُفَ الأَزْدِيُّ، حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ حَفْصِ بْنِ غِيَاثٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، عَنْ عَاصِمٍ، عَنْ عَامِرٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ لاَ أَدْرِي إِنَّمَا نَهَى عَنْهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنْ أَجْلِ أَنَّهُ كَانَ حَمُولَةَ النَّاسِ فَكَرِهَ أَنْ تَذْهَبَ حَمُولَتُهُمْ أَوْ حَرَّمَهُ فِي يَوْمِ خَيْبَرَ لُحُومَ الْحُمُرِ الأَهْلِيَّةِ .
Bana Ahmed b. Yûsuf el-Ezdî anlattı; bize Ömer b. Hafs b. Gıyâs anlattı; bize babam anlattı; Âsım’dan; Âmir’den; İbn Abbâs’tan; dedi ki: “Bilmiyorum; Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem onu (eşek etini), insanların yük taşıtları olması sebebiyle yük taşıtlarının [elden] çıkmasını istemediği için mi yasakladı, yoksa Hayber günü evcil eşeklerin etini haram mı kıldı; [bilemiyorum].”