1943_5. Hadis
وَحَدَّثَنَاهُ أَبُو الرَّبِيعِ، وَقُتَيْبَةُ، قَالاَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، ح وَحَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، كِلاَهُمَا عَنْ أَيُّوبَ، ح وَحَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا مَالِكُ بْنُ مِغْوَلٍ، ح وَحَدَّثَنِي هَارُونُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَكْرٍ، أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، ح وَحَدَّثَنَا هَارُونُ بْنُ عَبْدِ، اللَّهِ حَدَّثَنَا شُجَاعُ بْنُ الْوَلِيدِ، قَالَ سَمِعْتُ مُوسَى بْنَ عُقْبَةَ، ح وَحَدَّثَنَا هَارُونُ بْنُ سَعِيدٍ، الأَيْلِيُّ حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي أُسَامَةُ، كُلُّهُمْ عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فِي الضَّبِّ بِمَعْنَى حَدِيثِ اللَّيْثِ عَنْ نَافِعٍ غَيْرَ أَنَّ حَدِيثَ أَيُّوبَ أُتِيَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِضَبٍّ فَلَمْ يَأْكُلْهُ وَلَمْ يُحَرِّمْهُ وَفِي حَدِيثِ أُسَامَةَ قَالَ قَامَ رَجُلٌ فِي الْمَسْجِدِ وَرَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَى الْمِنْبَرِ .
Onu bize Ebü’r-Rabî’ ve Kuteybe de anlattı; dediler ki: Bize Hammâd anlattı. (H) Bana Züheyr b. Harb de anlattı; bize İsmail anlattı; her ikisi de Eyyûb’dan [naklederek]. (H) Bize İbn Numeyr de anlattı; bize babam anlattı; bize Mâlik b. Migvel anlattı. (H) Bana Hârûn b. Abdullah da anlattı; bize Muhammed b. Bekr haber verdi; bize İbn Cüreyc haber verdi. (H) Bize Hârûn b. Abdullah da anlattı; bize Şucâ’ b. el-Velîd anlattı; dedi ki: Mûsâ b. Ukbe’yi işittim. (H) Bize Hârûn b. Saîd el-Eylî de anlattı; bize İbn Vehb anlattı; bana Üsâme haber verdi. Bunların tamamı Nâfi’den; İbn Ömer’den; Peygamber sallallâhu aleyhi ve sellem’den Dab (keler) hakkında Leys’in Nâfi’den olan hadisiyle aynı manada [rivayet ettiler]. Ancak Eyyûb’un hadisinde: ‘Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem’e Dab (keler) getirildi de onu yemedi ve haram da kılmadı.’ [ifadesi yer alır]. Üsâme’nin hadisinde ise [şöyle] dedi: ‘Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem minber üzerinde iken mescitte bir adam ayağa kalktı...’