1946_2. Hadis
وَحَدَّثَنِي أَبُو بَكْرِ بْنُ النَّضْرِ، وَعَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ، قَالَ عَبْدٌ أَخْبَرَنِي وَقَالَ أَبُو بَكْرٍ، حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ بْنِ سَعْدٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، عَنْ صَالِحِ بْنِ كَيْسَانَ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ أَبِي، أُمَامَةَ بْنِ سَهْلٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، أَنَّهُ أَخْبَرَهُ أَنَّ خَالِدَ بْنَ الْوَلِيدِ أَخْبَرَهُ أَنَّهُ، دَخَلَ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَى مَيْمُونَةَ بِنْتِ الْحَارِثِ وَهْىَ خَالَتُهُ فَقُدِّمَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لَحْمُ ضَبٍّ جَاءَتْ بِهِ أُمُّ حُفَيْدٍ بِنْتُ الْحَارِثِ مِنْ نَجْدٍ وَكَانَتْ تَحْتَ رَجُلٍ مِنْ بَنِي جَعْفَرٍ وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لاَ يَأْكُلُ شَيْئًا حَتَّى يَعْلَمَ مَا هُوَ . ثُمَّ ذَكَرَ بِمِثْلِ حَدِيثِ يُونُسَ وَزَادَ فِي آخِرِ الْحَدِيثِ وَحَدَّثَهُ ابْنُ الأَصَمِّ عَنْ مَيْمُونَةَ وَكَانَ فِي حَجْرِهَا .
Bana Ebû Bekir b. en-Nadr ve Abd b. Humeyd de anlattı. Abd: ‘Bana haber verdi’ dedi. Ebû Bekir: ‘Bize Ya’kûb b. İbrâhîm b. Sa’d anlattı; bize babam haber verdi; Sâlih b. Keysân’dan; İbn Şihâb’dan; Ebû Ümâme b. Sehl’den; o da İbn Abbâs’tan [naklen okudum]; o [İbn Abbâs] kendisine Hâlid b. el-Velîd’in haber verdiğine göre o [Hâlid], Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem ile birlikte teyzesi olan Meymûne bintü’l-Hâris’in yanına girmiş; o [Meymûne’ye] kız kardeşi olan ve Benî Ca’fer’den bir adamın nikâhı altında bulunan Ümmü Hufevd bintü’l-Hâris’in Necid’den getirdiği Dab (keler) eti takdim edilmiş. Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem, ne olduğunu bilmedikçe hiçbir şeyi yemezmiş. Sonra Yûnus’un hadisi gibi [rivayetini] zikretti ve hadisin sonuna şunları ekledi: İbnü’l-Esamm da ona Meymûne’den [naklen] anlattı; o [İbnü'l-Esamm] onun (Meymûne'nin) himayesindeydi.