1997_1. Hadis
وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَسُرَيْجُ بْنُ يُونُسَ، - وَاللَّفْظُ لأَبِي بَكْرٍ - قَالاَ حَدَّثَنَا مَرْوَانُ بْنُ مُعَاوِيَةَ، عَنْ مَنْصُورِ بْنِ حَيَّانَ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، قَالَ أَشْهَدُ عَلَى ابْنِ عُمَرَ وَابْنِ عَبَّاسٍ أَنَّهُمَا شَهِدَا أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم نَهَى عَنِ الدُّبَّاءِ وَالْحَنْتَمِ وَالْمُزَفَّتِ وَالنَّقِيرِ .
Bize Ebû Bekr b. Ebû Şeybe ve Süreyc b. Yûnus anlattı -lafız Ebû Bekr’indir-; dediler ki: Bize Mervân b. Muâviye anlattı; Mansûr b. Hayyân’dan; Saîd b. Cübeyr’den; dedi ki: İbn Ömer ve İbn Abbas’a şahitlik ederim ki her ikisi de Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem'in dubbâ (su kabağı), hantem (yeşil küp), müzeffet (ziftli kap) ve nakîr'den (oyulmuş kütük) yasakladığına şahitlik ettiler.