2002. Hadis
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ، - يَعْنِي الدَّرَاوَرْدِيَّ - عَنْ عُمَارَةَ بْنِ، غَزِيَّةَ عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ، عَنْ جَابِرٍ، أَنَّ رَجُلاً، قَدِمَ مِنْ جَيْشَانَ - وَجَيْشَانُ مِنَ الْيَمَنِ - فَسَأَلَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم عَنْ شَرَابٍ يَشْرَبُونَهُ بِأَرْضِهِمْ مِنَ الذُّرَةِ يُقَالُ لَهُ الْمِزْرُ فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " أَوَمُسْكِرٌ هُوَ " . قَالَ نَعَمْ . قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " كُلُّ مُسْكِرٍ حَرَامٌ إِنَّ عَلَى اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ عَهْدًا لِمَنْ يَشْرَبُ الْمُسْكِرَ أَنْ يَسْقِيَهُ مِنْ طِينَةِ الْخَبَالِ " . قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ وَمَا طِينَةُ الْخَبَالِ قَالَ " عَرَقُ أَهْلِ النَّارِ أَوْ عُصَارَةُ أَهْلِ النَّارِ " .
Bize Kuteybe b. Saîd anlattı; bize Abdülaziz —yani ed-Derâverdî— anlattı; Umâre b. Gaziyye’den; Ebû’z-Zübeyr’den; Câbir’den [naklederek]; Ceyşân’dan —Ceyşân Yemen’in [bir bölgesidir]— bir adamın gelip Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem’e kendi topraklarında darıdan yaptıkları ve kendisine mizr denilen bir içkiyi sorduğunu [haber verdi]. Bunun üzerine Nebî sallallâhu aleyhi ve sellem: “O [içki] sarhoş ediyor mu?” buyurdu. Adam: “Evet!” dedi. Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem de: “Her sarhoş edici haramdır. Şüphesiz Allah Azze ve Celle’nin, sarhoş edici içen kimseye tînetü’l-habâl içireceğine dair sözü [ahdi] vardır.” buyurdu. Onlar: “Ey Allah’ın Resûlü! Tînetü’l-habâl nedir?” diye sordular. O [da]: “Cehennemliklerin teri veya cehennemliklerin [vücutlarından çıkan] özsuyudur.” buyurdu.