2045_2. Hadis
وَحَدَّثَنَاهُ عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ، حَدَّثَنَا أَبِي ح، وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ، الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ كِلاَهُمَا عَنْ شُعْبَةَ، بِهَذَا الإِسْنَادِ وَلَيْسَ فِي حَدِيثِهِمَا قَوْلُ شُعْبَةَ وَلاَ قَوْلُهُ وَقَدْ كَانَ أَصَابَ النَّاسَ يَوْمَئِذٍ جَهْدٌ .
[Ve] Bunu bize Ubeydullah b. Muâz anlattı; dedi ki: Bize babam anlattı. (H) Ve bize Muhammed b. Beşşâr anlattı; dedi ki: Bize Abdurrahman b. Mehdî anlattı. Her ikisi de Şu'be'den bu isnadla (rivayet ettiler). İkisinin hadisinde Şu'be'nin sözü (olan kısım) yoktur. "O günlerde insanlara bir kıtlık (veya meşakkat) isabet etmişti" sözü de yoktur.