2052_4. Hadis
وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ، أَخْبَرَنَا حَجَّاجُ بْنُ أَبِي، زَيْنَبَ حَدَّثَنِي أَبُو سُفْيَانَ، طَلْحَةُ بْنُ نَافِعٍ قَالَ سَمِعْتُ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ كُنْتُ جَالِسًا فِي دَارِي فَمَرَّ بِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَشَارَ إِلَىَّ فَقُمْتُ إِلَيْهِ فَأَخَذَ بِيَدِي فَانْطَلَقْنَا حَتَّى أَتَى بَعْضَ حُجَرِ نِسَائِهِ فَدَخَلَ ثُمَّ أَذِنَ لِي فَدَخَلْتُ الْحِجَابَ عَلَيْهَا فَقَالَ " هَلْ مِنْ غَدَاءٍ " . فَقَالُوا نَعَمْ . فَأُتِيَ بِثَلاَثَةِ أَقْرِصَةٍ فَوُضِعْنَ عَلَى نَبِيٍّ فَأَخَذَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قُرْصًا فَوَضَعَهُ بَيْنَ يَدَيْهِ وَأَخَذَ قُرْصًا آخَرَ فَوَضَعَهُ بَيْنَ يَدَىَّ ثُمَّ أَخَذَ الثَّالِثَ فَكَسَرَهُ بِاثْنَيْنِ فَجَعَلَ نِصْفَهُ بَيْنَ يَدَيْهِ وَنِصْفَهُ بَيْنَ يَدَىَّ ثُمَّ قَالَ " هَلْ مِنْ أُدُمٍ " . قَالُوا لاَ . إِلاَّ شَىْءٌ مِنْ خَلٍّ . قَالَ " هَاتُوهُ فَنِعْمَ الأُدُمُ هُوَ " .
[Ve] Bize Ebû Bekr b. Ebî Şeybe anlattı; bize Yezîd b. Hârûn anlattı; bize Haccâc b. Ebî Zeyneb haber verdi; bana Ebû Süfyân Talha b. Nâfi' anlattı; dedi ki: Câbir b. Abdullah'ı şöyle derken işittim: Evimde oturuyordum, Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem bana uğradı ve bana işaret etti. Ona doğru kalktım, elimden tuttu ve hanımlarından birinin odasına gelinceye kadar beraberce gittik. (İçeri) girdi, sonra bana izin verdi; ben de girdim, [onun hanımıyla aramda] perde vardı. Buyurdu ki: “Öğle yemeği var mı?” “Evet” dediler. Üç adet çörek (ekmek) getirildi ve bir sofra (veya kap) üzerine konuldu. Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem bir çöreği aldı ve onu önüne koydu. Diğer bir çöreği aldı ve onu benim önüme koydu. Sonra üçüncüyü aldı, onu ikiye böldü; yarısını kendi önüne, yarısını da benim önüme koydu. Sonra: “Hiç katık var mı?” buyurdu. “Hayır, sadece bir miktar sirke var” dediler. Buyurdu ki: “Onu getirin, o ne güzel katıktır!”