2120_4. Hadis
وَحَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ، وَحَجَّاجُ بْنُ الشَّاعِرِ، وَعَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ، عَنْ عَبْدِ الرَّزَّاقِ، عَنْ مَعْمَرٍ، عَنْ أَيُّوبَ، ح وَحَدَّثَنَا أَبُو جَعْفَرٍ الدَّارِمِيُّ، حَدَّثَنَا أَبُو النُّعْمَانِ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ، زَيْدٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ السَّرَّاجِ، كُلُّهُمْ عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِذَلِكَ .
Bana Muhammed b. Râfi’, Haccâc b. eş-Şâir ve Abd b. Humeyd de Abdürrezzâk’tan; o Ma’mer’den; o da Eyyûb’dan [naklen] anlattılar. (H) Bize Ebû Ca’fer ed-Dârimî de anlattı; bize Ebü’n-Nu’mân anlattı; bize Hammâd b. Zeyd, Abdurrahman es-Serrâc’dan anlattı. Bunların tamamı Nâfi’den; o da İbn Ömer’den; o da Nebî sallallâhu aleyhi ve sellem’den bu [hadisi] naklettiler.