2191_3. Hadis
وَحَدَّثَنَا شَيْبَانُ بْنُ فَرُّوخَ، حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ مَسْرُوقٍ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ إِذَا عَادَ مَرِيضًا يَقُولُ " أَذْهِبِ الْبَاسَ رَبَّ النَّاسِ اشْفِهِ أَنْتَ الشَّافِي لاَ شِفَاءَ إِلاَّ شِفَاؤُكَ شِفَاءً لاَ يُغَادِرُ سَقَمًا " .
Bize Şeybân b. Ferrûh da anlattı; bize Ebû Avâne, Mansûr’dan; o İbrâhîm’den; o Mesrûk’tan; o da Âişe’den [naklettiğine göre]; Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem bir hastayı ziyaret ettiğinde şöyle buyururdu: “Ey insanların rabbi! Hastalığı gider, ona şifa ver! Şifayı veren ancak sensin. Senin şifandan başka şifa yoktur. Öyle bir şifa ver ki hiçbir hastalık bırakmasın.”