2191_4. Hadis
وَحَدَّثَنَاهُ أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَزُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ أَبِي الضُّحَى، عَنْ مَسْرُوقٍ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا أَتَى الْمَرِيضَ يَدْعُو لَهُ قَالَ " أَذْهِبِ الْبَاسَ رَبَّ النَّاسِ وَاشْفِ أَنْتَ الشَّافِي لاَ شِفَاءَ إِلاَّ شِفَاؤُكَ شِفَاءً لاَ يُغَادِرُ سَقَمًا " . وَفِي رِوَايَةِ أَبِي بَكْرٍ فَدَعَا لَهُ وَقَالَ " وَأَنْتَ الشَّافِي " .
Onu bize Ebû Bekir b. Ebû Şeybe ve Züheyr b. Harb de anlattılar; dediler ki: Bize Cerîr, Mansûr’dan; o Ebü’d-Duhâ’dan; o Mesrûk’tan; o da Âişe’den [naklen] anlattı. [Âişe] şöyle demiştir: Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem bir hastanın yanına geldiğinde onun için [şöyle] dua eder ve: “Ey insanların rabbi! Hastalığı gider, şifa ver! Şifayı veren ancak sensin. Senin şifandan başka şifa yoktur. Öyle bir şifa ver ki hiçbir hastalık bırakmasın” buyururdu. Ebû Bekir’in rivayetinde ise: “[Resûlullah] ona dua etti ve: ‘...şifayı veren ancak sensin [ve ente’ş-Şâfî]’ buyurdu” [şeklinde] geçmektedir.