2204. Hadis
حَدَّثَنَا هَارُونُ بْنُ مَعْرُوفٍ، وَأَبُو الطَّاهِرِ، وَأَحْمَدُ بْنُ عِيسَى، قَالُوا حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي عَمْرٌو، - وَهُوَ ابْنُ الْحَارِثِ - عَنْ عَبْدِ رَبِّهِ بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ، عَنْ جَابِرٍ، عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُ قَالَ " لِكُلِّ دَاءٍ دَوَاءٌ فَإِذَا أُصِيبَ دَوَاءُ الدَّاءِ بَرَأَ بِإِذْنِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ " .
Bize Hârûn b. Ma’rûf, Ebü’t-Tâhir ve Ahmed b. Îsâ anlattılar; dediler ki: Bize İbn Vehb anlattı; bana Amr —ki İbnü’l-Hâris’tir— Abdürabbih b. Saîd’den; o Ebü’z-Zübeyr’den; o da Câbir’den [naklettiğine göre]; Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: “Her derdin [dâ’] bir dermanı [devâ’] vardır. Derdin dermanı isabet ettiğinde [bulunduğunda], Aziz ve Celil olan Allah’ın izniyle [hasta] iyileşir.”