2213. Hadis
حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ حَاتِمٍ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، عَنْ سُفْيَانَ، حَدَّثَنِي مُوسَى بْنُ أَبِي، عَائِشَةَ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ لَدَدْنَا رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي مَرَضِهِ فَأَشَارَ أَنْ لاَ تَلُدُّونِي . فَقُلْنَا كَرَاهِيَةُ الْمَرِيضِ لِلدَّوَاءِ . فَلَمَّا أَفَاقَ قَالَ " لاَ يَبْقَى أَحَدٌ مِنْكُمْ إِلاَّ لُدَّ غَيْرُ الْعَبَّاسِ فَإِنَّهُ لَمْ يَشْهَدْكُمْ " .
Bana Muhammed b. Hâtim anlattı; bize Yahyâ b. Saîd, Süfyân’dan anlattı; bana Mûsâ b. Ebû Âişe, Ubeydullah b. Abdullah’tan; o da Âişe’den [naklettiğine göre]; şöyle demiştir: Hastalığında Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem’in ağzının bir kenarından ilaç akıttık [ledednâ]. O ise: “Bana ilaç akıtmayın!” diye işaret etti. Biz [kendi aramızda]: “Hastanın ilaca olan nefretidir [onun için istemiyor]” dedik. Ancak o kendine gelince [şöyle] buyurdu: “Abbâs hariç —çünkü o yanınızda bulunmadı— hepinizin ağzına [ceza olarak benim ağzıma akıttığınız gibi] ilaç akıtılacaktır!”