2241_2. Hadis
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا الْمُغِيرَةُ، - يَعْنِي ابْنَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْحِزَامِيَّ - عَنْ أَبِي الزِّنَادِ، عَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " نَزَلَ نَبِيٌّ مِنَ الأَنْبِيَاءِ تَحْتَ شَجَرَةٍ فَلَدَغَتْهُ نَمْلَةٌ فَأَمَرَ بِجِهَازِهِ فَأُخْرِجَ مِنْ تَحْتِهَا ثُمَّ أَمَرَ بِهَا فَأُحْرِقَتْ فَأَوْحَى اللَّهُ إِلَيْهِ فَهَلاَّ نَمْلَةً وَاحِدَةً " .
Bize Kuteybe b. Saîd de anlattı; bize el-Mugîre —yani İbn Abdurrahman el-Hizâmî— Ebû’z-Zinâd’dan; o el-A’rec’den; o da Ebû Hureyre’den [şöyle nakletti]: Nebî sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: “Peygamberlerden biri bir ağacın altına indi de onu bir karınca ısırdı. Bunun üzerine o, azık ve eşyalarının [cihâzihi] [ağacın altından dışarı] çıkarılmasını emretti. Sonra [karınca yuvasını] emretti de orası yakıldı. Bunun üzerine Allah ona: ‘Keşke bir tek karınca [yı yaksa idin]!’ diye vahyetti.”