2244. Hadis
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، عَنْ مَالِكِ بْنِ أَنَسٍ، فِيمَا قُرِئَ عَلَيْهِ عَنْ سُمَىٍّ، مَوْلَى أَبِي بَكْرٍ عَنْ أَبِي صَالِحٍ السَّمَّانِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " بَيْنَمَا رَجُلٌ يَمْشِي بِطَرِيقٍ اشْتَدَّ عَلَيْهِ الْعَطَشُ فَوَجَدَ بِئْرًا فَنَزَلَ فِيهَا فَشَرِبَ ثُمَّ خَرَجَ فَإِذَا كَلْبٌ يَلْهَثُ يَأْكُلُ الثَّرَى مِنَ الْعَطَشِ فَقَالَ الرَّجُلُ لَقَدْ بَلَغَ هَذَا الْكَلْبَ مِنَ الْعَطَشِ مِثْلُ الَّذِي كَانَ بَلَغَ مِنِّي . فَنَزَلَ الْبِئْرَ فَمَلأَ خُفَّهُ مَاءً ثُمَّ أَمْسَكَهُ بِفِيهِ حَتَّى رَقِيَ فَسَقَى الْكَلْبَ فَشَكَرَ اللَّهُ لَهُ فَغَفَرَ لَهُ " . قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ وَإِنَّ لَنَا فِي هَذِهِ الْبَهَائِمِ لأَجْرًا فَقَالَ " فِي كُلِّ كَبِدٍ رَطْبَةٍ أَجْرٌ " .
Bize Kuteybe b. Saîd, Mâlik b. Enes’ten; [Mâlik’e] okunanlar meyanında [nakledildiğine göre] Ebû Bekir’in mevlası Sümey’den; o Ebû Sâlih es-Semmân’dan; o da Ebû Hureyre’den [şöyle nakletti]: Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: “Bir adam yolda yürürken şiddetli bir susuzluğa tutuldu. Derken bir kuyu bulup içine indi ve oradan su içti. Sonra kuyudan çıktığında, susuzluktan dolayı toprağı yalayan ve soluyan [yelhasu] bir köpekle karşılaştı. Adam: ‘Bu köpek de tıpkı benim gibi susuzluktan çok muzdarip olmuş’ dedi. Kuyunun içine indi, mestini [huffehu] suyla doldurdu ve [yukarı] çıkana kadar onu ağzıyla tuttu. Köpeğe su verdi. Bu sebeple Allah ona teşekkür etti [onu övdü/iyiliğini kabul etti] ve onu bağışladı.” [Ashab]: ‘Ey Allah’ın Resulü! Bu hayvanlar[a yaptığımız iyilikler] için de bize sevap var mı?’ dediler. [Resulullah]: “Her canlı ciğer [sahibi varlık için yapılan iyilikte] sevap vardır” buyurdu.