2245_1. Hadis
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا أَبُو خَالِدٍ الأَحْمَرُ، عَنْ هِشَامٍ، عَنْ مُحَمَّدٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم " أَنَّ امْرَأَةً بَغِيًّا رَأَتْ كَلْبًا فِي يَوْمٍ حَارٍّ يُطِيفُ بِبِئْرٍ قَدْ أَدْلَعَ لِسَانَهُ مِنَ الْعَطَشِ فَنَزَعَتْ لَهُ بِمُوقِهَا فَغُفِرَ لَهَا " .
Bize Ebû Bekir b. Ebû Şeybe anlattı; bize Ebû Hâlid el-Ahmer, Hişâm’dan; o Muhammed’den; o da Ebû Hureyre’den; o da Nebî sallallâhu aleyhi ve sellem’den: “Zina yapan [günahkâr/bagiyy] bir kadın, sıcak bir günde bir kuyunun etrafında dolanan ve susuzluktan dilini sarkıtmış olan bir köpeği görünce mestini [mûkihâ] çıkarıp [onunla köpeğe su çekti]. Bu sebeple o kadın bağışlandı” buyurdu.