390_1. Hadis
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى التَّمِيمِيُّ، وَسَعِيدُ بْنُ مَنْصُورٍ، وَأَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَعَمْرٌو النَّاقِدُ وَزُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ وَابْنُ نُمَيْرٍ كُلُّهُمْ عَنْ سُفْيَانَ بْنِ عُيَيْنَةَ، - وَاللَّفْظُ لِيَحْيَى قَالَ أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، - عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ سَالِمٍ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا افْتَتَحَ الصَّلاَةَ رَفَعَ يَدَيْهِ حَتَّى يُحَاذِيَ مَنْكِبَيْهِ وَقَبْلَ أَنْ يَرْكَعَ وَإِذَا رَفَعَ مِنَ الرُّكُوعِ وَلاَ يَرْفَعُهُمَا بَيْنَ السَّجْدَتَيْنِ .
Yahyâ b. Yahyâ et-Temîmî, Saîd b. Mansûr, Ebû Bekr b. Ebî Şeybe, Amr en-Nâkid, Züheyr b. Harb ve İbn Nümeyr bize tahdis etti; hepsi Süfyân b. Uyeyne’den. -Lafız Yahyâ’nındır; dedi ki: Süfyân b. Uyeyne bize haber verdi-; [o da] Zührî’den; [o da] Sâlim’den; [o da] babasından [naklederek] dedi ki: Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem’i gördüm; namaza başladığı zaman ellerini omuzlarının hizasına gelinceye kadar kaldırırdı. Rükûdan önce ve rükûdan kalktığı zaman da (böyle yapardı). İki secde arasında onları kaldırmazdı.