390_2. Hadis
حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، حَدَّثَنِي ابْنُ شِهَابٍ، عَنْ سَالِمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، أَنَّ ابْنَ عُمَرَ، قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا قَامَ لِلصَّلاَةِ رَفَعَ يَدَيْهِ حَتَّى تَكُونَا حَذْوَ مَنْكِبَيْهِ ثُمَّ كَبَّرَ فَإِذَا أَرَادَ أَنْ يَرْكَعَ فَعَلَ مِثْلَ ذَلِكَ وَإِذَا رَفَعَ مِنَ الرُّكُوعِ فَعَلَ مِثْلَ ذَلِكَ وَلاَ يَفْعَلُهُ حِينَ يَرْفَعُ رَأْسَهُ مِنَ السُّجُودِ .
Muhammed b. Râfi‘ bana tahdis etti; Abdurrazzâk bize tahdis etti; İbn Cüreyc bize haber verdi; İbn Şihâb bana tahdis etti; [o da] Sâlim b. Abdullah’tan [naklederek] dedi ki: İbn Ömer şöyle dedi: Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem namaza kalktığı zaman ellerini omuzlarının hizasına gelinceye kadar kaldırırdı; sonra tekbir alırdı. Rükûya gitmek istediği zaman bunun benzerini yapardı. Rükûdan kalktığı zaman bunun benzerini yapardı. Secdeden başını kaldırdığı zaman ise bunu yapmazdı.