462_1. Hadis
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، قَالَ قَرَأْتُ عَلَى مَالِكٍ عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ إِنَّ أُمَّ الْفَضْلِ بِنْتَ الْحَارِثِ سَمِعَتْهُ وَهُوَ، يَقْرَأُ { وَالْمُرْسَلاَتِ عُرْفًا} فَقَالَتْ يَا بُنَىَّ لَقَدْ ذَكَّرْتَنِي بِقِرَاءَتِكَ هَذِهِ السُّورَةَ إِنَّهَا لآخِرُ مَا سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقْرَأُ بِهَا فِي الْمَغْرِبِ .
Yahyâ b. Yahyâ bize tahdis etti; dedi ki: Mâlik’e okudum; [o da] İbn Şihâb’dan; [o da] Ubeydullah b. Abdullah’tan; [o da] İbn Abbâs’tan [naklederek]; dedi ki: Ümmü’l-Fadl bint el-Hâris, İbn Abbâs’ı: { وَالْمُرْسَلاَتِ عُرْفًا } “Art arda gönderilenlere yemin olsun” suresini okurken işitince şöyle dedi: “Ey yavrucuğum! Senin bu sureyi okuman bana bir şeyi hatırlattı. Şüphesiz bu sure, Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem’in akşam namazında okuduğunu işittiğim en son suredir.”