470_2. Hadis
وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مِنْهَالٍ الضَّرِيرُ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ، حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ أَبِي عَرُوبَةَ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنِّي لأَدْخُلُ الصَّلاَةَ أُرِيدُ إِطَالَتَهَا فَأَسْمَعُ بُكَاءَ الصَّبِيِّ فَأُخَفِّفُ مِنْ شِدَّةِ وَجْدِ أُمِّهِ بِهِ " .
Muhammed b. Minhâl ed-Darîr bize tahdis etti; Yezîd b. Zürey‘ bize tahdis etti; Saîd b. Ebî Arûbe bize tahdis etti; [o da] Katâde’den; [o da] Enes b. Mâlik’ten [naklederek] dedi ki: Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: “Şüphesiz ben, namaza onu uzatmak isteyerek giriyorum da, bir çocuğun ağlamasını işitince, annesinin ona olan düşkünlüğünün şiddetinden dolayı namazı hafifletiyorum.”