474_4. Hadis
حَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، وَابْنُ، نُمَيْرٍ قَالاَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، حَدَّثَنَا أَبَانٌ، وَغَيْرُهُ، عَنِ الْحَكَمِ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي لَيْلَى، عَنِ الْبَرَاءِ، قَالَ كُنَّا مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم لاَ يَحْنُو أَحَدٌ مِنَّا ظَهْرَهُ حَتَّى نَرَاهُ قَدْ سَجَدَ . فَقَالَ زُهَيْرٌ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ قَالَ حَدَّثَنَا الْكُوفِيُّونَ أَبَانٌ وَغَيْرُهُ قَالَ حَتَّى نَرَاهُ يَسْجُدُ .
Züheyr b. Harb ve İbn Nümeyr bize tahdis etti; dediler ki: Süfyân b. Uyeyne bize tahdis etti; Ebân ve başkası bize tahdis etti; [onlar da] Hakem’den; [o da] Abdurrahman b. Ebî Leylâ’dan; [o da] Berâ’dan [naklederek]; şöyle dedi: “Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem ile beraberken, o secdeye varıncaya kadar bizden hiçbir kimse belini bükmezdi.” Züheyr: “Süfyân bize tahdis etti; dedi ki: Kûfeliler (Ebân ve başkası) bize tahdis etti ve şöyle dedi: ‘O secde ederken görünceye kadar’ [dediler].”