477. Hadis
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الدَّارِمِيُّ، أَخْبَرَنَا مَرْوَانُ بْنُ مُحَمَّدٍ الدِّمَشْقِيُّ، حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ عَبْدِ الْعَزِيزِ، عَنْ عَطِيَّةَ بْنِ قَيْسٍ، عَنْ قَزْعَةَ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ، قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا رَفَعَ رَأْسَهُ مِنَ الرُّكُوعِ قَالَ " رَبَّنَا لَكَ الْحَمْدُ مِلْءَ السَّمَوَاتِ وَالأَرْضِ وَمِلْءَ مَا شِئْتَ مِنْ شَىْءٍ بَعْدُ أَهْلَ الثَّنَاءِ وَالْمَجْدِ أَحَقُّ مَا قَالَ الْعَبْدُ وَكُلُّنَا لَكَ عَبْدٌ اللَّهُمَّ لاَ مَانِعَ لِمَا أَعْطَيْتَ وَلاَ مُعْطِيَ لِمَا مَنَعْتَ وَلاَ يَنْفَعُ ذَا الْجَدِّ مِنْكَ الْجَدُّ " .
Abdullah b. Abdurrahman ed-Dârimî bize tahdis etti; Mervân b. Muhammed ed-Dımeşkî bize haber verdi; Saîd b. Abdülaziz bize tahdis etti; [o da] Atıyye b. Kays’tan; [o da] Kazaa’dan; [o da] Ebû Saîd el-Hudrî’den [naklederek]; dedi ki: Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem rükûdan başını kaldırdığı zaman şöyle derdi: “Rabbena leke’l-hamd mil’e’s-semâvâti ve’l-ardı ve mil’e mâ şi’te min şey’in ba’dü ehle’s-senâi ve’l-mecd ehakku mâ kâle’l-abd ve küllünâ leke abdun Allahumme lâ mânia limâ a’tayte velâ mu’tiye limâ mena’te velâ yenfeu ze’l-ceddi minke’l-ceddü.”