484_1. Hadis
حَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، وَإِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ زُهَيْرٌ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ أَبِي الضُّحَى، عَنْ مَسْرُوقٍ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُكْثِرُ أَنْ يَقُولَ فِي رُكُوعِهِ وَسُجُودِهِ " سُبْحَانَكَ اللَّهُمَّ رَبَّنَا وَبِحَمْدِكَ اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي " . يَتَأَوَّلُ الْقُرْآنَ .
Züheyr b. Harb ve İshâk b. İbrahim bize tahdis etti. Züheyr: “Cerîr bize tahdis etti” dedi; [o da] Mansûr’dan; [o da] Ebû’d-Duhâ’dan; [o da] Mesrûk’tan; [o da] Âişe’den [naklederek]; şöyle dedi: Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem rükû ve secdesinde: “Sübhâneke’llâhümme Rabbenâ ve bi-hamdike’llâhümme’ğfirlî” sözünü çokça söylerdi. Kur’an’ı (orada emredilen şeyi) yerine getiriyordu.