484_2. Hadis
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَأَبُو كُرَيْبٍ قَالاَ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ مُسْلِمٍ، عَنْ مَسْرُوقٍ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُكْثِرُ أَنْ يَقُولَ قَبْلَ أَنْ يَمُوتَ " سُبْحَانَكَ وَبِحَمْدِكَ أَسْتَغْفِرُكَ وَأَتُوبُ إِلَيْكَ " . قَالَتْ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا هَذِهِ الْكَلِمَاتُ الَّتِي أَرَاكَ أَحْدَثْتَهَا تَقُولُهَا قَالَ " جُعِلَتْ لِي عَلاَمَةٌ فِي أُمَّتِي إِذَا رَأَيْتُهَا قُلْتُهَا { إِذَا جَاءَ نَصْرُ اللَّهِ وَالْفَتْحُ} " . إِلَى آخِرِ السُّورَةِ .
Ebû Bekr b. Ebî Şeybe ve Ebû Küreyb bize tahdis etti; dediler ki: Ebû Muâviye bize tahdis etti; [o da] A’meş’ten; [o da] Müslim’den; [o da] Mesrûk’tan; [o da] Âişe’den [naklederek]; şöyle dedi: Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem vefatından önce: “Sübhâneke ve bi-hamdike estağfiruke ve etûbü ileyke” sözünü çokça söylerdi. [Âişe] dedi ki: “Ey Allah’ın Resulü! Söylemeye başladığını gördüğüm bu kelimeler nedir?” dedim. Buyurdu ki: “Ümmetimde göreceğim bir alamet benim için belirlendi; onu gördüğüm zaman bu sözleri söylerim. { إِذَا جَاءَ نَصْرُ اللَّهِ وَالْفَتْحُ } “Allah’ın yardımı ve fetih geldiği zaman...” [ayetidir].” Ravi surenin sonuna kadar zikretti.