484_3. Hadis
حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ آدَمَ، حَدَّثَنَا مُفَضَّلٌ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ مُسْلِمِ بْنِ صُبَيْحٍ، عَنْ مَسْرُوقٍ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ مَا رَأَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم مُنْذُ نَزَلَ عَلَيْهِ { إِذَا جَاءَ نَصْرُ اللَّهِ وَالْفَتْحُ} يُصَلِّي صَلاَةً إِلاَّ دَعَا أَوْ قَالَ فِيهَا " سُبْحَانَكَ رَبِّي وَبِحَمْدِكَ اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي " .
Muhammed b. Râfi‘ bana tahdis etti; Yahyâ b. Âdem bize tahdis etti; Mufaddal bize tahdis etti; [o da] A’meş’ten; [o da] Müslim b. Subayh’tan; [o da] Mesrûk’tan; [o da] Âişe’den [naklederek]; şöyle dedi: “Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem’e: { إِذَا جَاءَ نَصْرُ اللَّهِ وَالْفَتْحُ } “Allah’ın yardımı ve fetih geldiği zaman...” nazil olduğundan beri kıldığı her namazda mutlaka: ‘Sübhâneke Rabbî ve bi-hamdike’llâhümme’ğfirlî’ diye dua ettiğini gördüm.”