485. Hadis
وَحَدَّثَنِي حَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ الْحُلْوَانِيُّ، وَمُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، قَالَ قُلْتُ لِعَطَاءٍ كَيْفَ تَقُولُ أَنْتَ فِي الرُّكُوعِ قَالَ أَمَّا سُبْحَانَكَ وَبِحَمْدِكَ لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ فَأَخْبَرَنِي ابْنُ أَبِي مُلَيْكَةَ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتِ افْتَقَدْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم ذَاتَ لَيْلَةٍ فَظَنَنْتُ أَنَّهُ ذَهَبَ إِلَى بَعْضِ نِسَائِهِ فَتَحَسَّسْتُ ثُمَّ رَجَعْتُ فَإِذَا هُوَ رَاكِعٌ أَوْ سَاجِدٌ يَقُولُ " سُبْحَانَكَ وَبِحَمْدِكَ لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ " . فَقُلْتُ بِأَبِي أَنْتَ وَأُمِّي إِنِّي لَفِي شَأْنٍ وَإِنَّكَ لَفِي آخَرَ .
Hasan b. Ali el-Hulvânî ve Muhammed b. Râfi‘ bana tahdis etti; dediler ki: Abdurrazzâk bize tahdis etti; İbn Cüreyc bize haber verdi; dedi ki: Atâ’ya: “Sen rükûda ne söylersin?” dedim. Şöyle dedi: “ ‘Sübhâneke ve bi-hamdike lâ ilâhe illâ ente’ sözüne gelince; İbn Ebî Müleyke bana Âişe’den [naklederek] şöyle haber verdi: Âişe dedi ki: Bir gece Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem’i yanımda bulamadım. Onun hanımlarından bazısına gittiğini zannettim. Onu aradım, sonra döndüm; bir de baktım ki o rükûda veya secdede: ‘Sübhâneke ve bi-hamdike lâ ilâhe illâ ente’ diyor. Bunun üzerine: ‘Anam babam sana feda olsun! Şüphesiz ben bir düşünce içindeyim, sen ise bambaşka bir hal içindesin’ dedim.”