2307_1. Hadis
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى التَّمِيمِيُّ، وَسَعِيدُ بْنُ مَنْصُورٍ، وَأَبُو الرَّبِيعِ الْعَتَكِيُّ، وَأَبُو كَامِلٍ - وَاللَّفْظُ لِيَحْيَى - قَالَ يَحْيَى أَخْبَرَنَا وَقَالَ الآخَرَانِ، حَدَّثَنَا - حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، عَنْ ثَابِتٍ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَحْسَنَ النَّاسِ وَكَانَ أَجْوَدَ النَّاسِ وَكَانَ أَشْجَعَ النَّاسِ وَلَقَدْ فَزِعَ أَهْلُ الْمَدِينَةِ ذَاتَ لَيْلَةٍ فَانْطَلَقَ نَاسٌ قِبَلَ الصَّوْتِ فَتَلَقَّاهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم رَاجِعًا وَقَدْ سَبَقَهُمْ إِلَى الصَّوْتِ وَهُوَ عَلَى فَرَسٍ لأَبِي طَلْحَةَ عُرْىٍ فِي عُنُقِهِ السَّيْفُ وَهُوَ يَقُولُ " لَمْ تُرَاعُوا لَمْ تُرَاعُوا " . قَالَ " وَجَدْنَاهُ بَحْرًا أَوْ إِنَّهُ لَبَحْرٌ " . قَالَ وَكَانَ فَرَسًا يُبَطَّأُ .
Bize Yahyâ b. Yahyâ et-Temîmî, Saîd b. Mansûr, Ebû’r-Rebî’ el-Atekî ve Ebû Kâmil anlattılar —lafız Yahyâ’nındır—; Yahyâ: «Haber verdi» dedi, diğerleri ise: «Bize Hammâd b. Zeyd, Sâbit’ten; o da Enes b. Mâlik’ten [naklettiğine göre] şöyle demiştir» dediler: ‘Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem, insanların en güzeli, en cömerdi ve en cesuru idi. Şöyle ki; Medine halkı bir gece (ansızın gelen bir sesten ötürü) korkuya kapılmıştı. İnsanlar o sesin geldiği yöne doğru koştular. Derken (yolda), o sese herkesten önce gidip bakmış ve geri dönen Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem ile karşılaştılar. Resulullah, Ebû Talha’nın çıplak (eğersiz) bir atına binmiş, boynunda kılıcı asılı olduğu halde: “Korkmayın, korkmayın! (lem türâ’û)” diyordu. (At hakkında ise): “Onu bir deniz (bahran) gibi (hızlı) bulduk” —veya o bir denizdir— buyurdu. —Oysa o at, o vakte kadar yavaşlığıyla bilinirdi—.’