2321_2. Hadis
وَحَدَّثَنَاهُ أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، وَوَكِيعٌ، ح وَحَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ، حَدَّثَنَا أَبِي ح، وَحَدَّثَنَا أَبُو سَعِيدٍ الأَشَجُّ، حَدَّثَنَا أَبُو خَالِدٍ، - يَعْنِي الأَحْمَرَ - كُلُّهُمْ عَنِ الأَعْمَشِ، بِهَذَا الإِسْنَادِ مِثْلَهُ .
Bize bu [hadisi] Ebû Küreyb de anlattı; bize Ebû Üsâme, Hişâm’dan; o babasından; o da Âişe’den [şöyle nakletti]: ‘Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem —günah olmadığı sürece— iki iş arasında seçim yapmak durumunda kalsa mutlaka o ikisinden en kolay olanını (eyseruhumâ) alırdı. Eğer o şey günah ise, insanların ondan en uzak duranı o olurdu. Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem, Allah’ın bir haramı çiğnenmediği müddetçe, nefsine (şahsına) yönelik hiçbir şeyin intikamını almazdı. Şayet Allah’ın bir yasağı çiğnenmişse, Allah adına bunun intikamını alırdı.’