Binûn

2322. Hadis

Kaynak: Sahih-i Müslim · Müslim · Sahih-i Müslim (Standart Arapça Metin) · Türkçe çeviri

2322. Hadis

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، أَخْبَرَنَا أَبُو خَيْثَمَةَ، عَنْ سِمَاكِ بْنِ حَرْبٍ، قَالَ قُلْتُ لِجَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ أَكُنْتَ تُجَالِسُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ نَعَمْ كَثِيرًا كَانَ لاَ يَقُومُ مِنْ مُصَلاَّهُ الَّذِي يُصَلِّي فِيهِ الصُّبْحَ حَتَّى تَطْلُعَ الشَّمْسُ فَإِذَا طَلَعَتْ قَامَ وَكَانُوا يَتَحَدَّثُونَ فَيَأْخُذُونَ فِي أَمْرِ الْجَاهِلِيَّةِ فَيَضْحَكُونَ وَيَتَبَسَّمُ صلى الله عليه وسلم ‏.‏

Bize Yahyâ b. Yahyâ anlattı; bize Ebû Hayseme, Simâk b. Harb'den [naklen] haber verdi; [Simâk] dedi ki: Câbir b. Semüre'ye: “Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem ile oturur muydun?” dedim. “Evet, çok” dedi. “Sabah namazını kıldığı namazgâhından güneş doğuncaya kadar kalkmazdı. Güneş doğunca kalkardı. [Ashap] konuşurlar, cahiliye dönemindeki işlerinden bahsederler ve gülerlerdi; o da sallallâhu aleyhi ve sellem tebessüm ederdi.”