2335. Hadis
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا مُعَاذُ بْنُ هِشَامٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، عَنْ قَتَادَةَ، عَنِ الْحَسَنِ، عَنْ حِطَّانَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الرَّقَاشِيِّ، عَنْ عُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِ، قَالَ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم إِذَا أُنْزِلَ عَلَيْهِ الْوَحْىُ نَكَسَ رَأْسَهُ وَنَكَسَ أَصْحَابُهُ رُءُوسَهُمْ فَلَمَّا أُتْلِيَ عَنْهُ رَفَعَ رَأْسَهُ .
Bize Muhammed b. Beşşâr anlattı; bize Muâz b. Hişâm anlattı; bize babası, Katâde’den; o Hasan’dan; o Hittân b. Abdillâh er-Rakâşî’den; o da Ubâde b. es-Sâmit’ten [naklettiğine göre]; şöyle demiştir: ‘Nebî sallallâhu aleyhi ve sellem’e vahiy indirildiği vakit başını (öne) eğerdi; (aynı şekilde) ashabı da başlarını eğerlerdi. Vahiy (hali) ondan ayrıldığında başını kaldırırdı.’