2341_4. Hadis
حَدَّثَنِي أَبُو الرَّبِيعِ الْعَتَكِيُّ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، حَدَّثَنَا ثَابِتٌ، قَالَ سُئِلَ أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ عَنْ خِضَابِ النَّبِيِّ، صلى الله عليه وسلم فَقَالَ لَوْ شِئْتُ أَنْ أَعُدَّ شَمَطَاتٍ كُنَّ فِي رَأْسِهِ فَعَلْتُ . وَقَالَ لَمْ يَخْتَضِبْ وَقَدِ اخْتَضَبَ أَبُو بَكْرٍ بِالْحِنَّاءِ وَالْكَتَمِ وَاخْتَضَبَ عُمَرُ بِالْحِنَّاءِ بَحْتًا .
Bana Ebû’r-Rabî’ el-Atekî anlattı; bize Hammâd anlattı; bize Sâbit anlattı. (Sâbit) dedi ki: Enes b. Mâlik’e Nebî sallallâhu aleyhi ve sellem’in (saçını) boyama durumu soruldu. (Enes) şöyle dedi: ‘Şayet başındaki beyaz telleri (şamatât) saymak isteseydim, mutlaka sayabilirdim.’ Ve şöyle devam etti: ‘O (saçını) boyamadı. Halbuki Ebû Bekir kına ve ketem ile boyanırdı; Ömer ise sadece kına (bahten) kullanarak boyanırdı.’